สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข ได้ศึกษาพบว่ามีี
ผู้ป่วยที่มาขอรับการรักษาที่งานอุบัติเหตุฉุกเฉิน ของ
โรงพยาบาลทั่วประเทศ ในแต่ละปีมีประมาณ 12 ล้าน
(จากข้อมูลปี 2546)เป็นผู้ป่วยฉุกเฉินกึ่งวิกฤตประมาณ
ร้อยละ 28 และผู้ป่วยวิกฤติ ร้อยละ 3 โดยแยกเป็นผู้
ป่วยอุบัติเหตุจราจร 1.2 ล้านราย อุบัติเหตุทั่วไป 2.4
ล้านราย ที่เหลือ 8.4 ล้านรายเป็นผู้ป่วยฉุกเฉิน รวมทั้ง
ได้ประมาณว่ามีผู้ป่วยฉุกเฉินเสียชีวิตประมาณ 40,000
ราย และเสียชีวิตจากอุบัิติเหตุจราจร ประมาณ 14,000
ราย ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตอันดับ 3
ของประเทศ รองจากโรคมะเร็ง โรคหัวใจและหลอด
เลือด หากมีระบบการแพทย์ฉุกเฉินที่ดีจะสามารถรักษา
ชีวิตประชาชนไว้ได้ไม่น้อยกว่า 10,000 คนต่อปี ความ
ต้องการระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน เพื่อให้บริ
การ เพื่อให้บริการประชาชนที่มีความเหมาะสมที่สุด มี
ประมาณ 4 ล้านครั้งต่อปี ที่จะต้องให้บริการประชาชน
ครอบคลุมทั้งประเทศและทุกพื้นที่
       ในปัจจุบัน ระบบการแพทย์ ฉุกเฉินของประเทศ
ไทยอยู่ในระยะเริ่มต้น การให้บริการผู้ป่วยอยู่ในพื้นที่
ี่เขตเมือง ยังไม่ครอบคลุมทั่วประเทศ ประชาชนส่วน
ใหญ่ของประเทศมากกว่าร้อยละ 70 จะ อยู่ในเขตชน
บท และประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม การเข้าถึงระ
บบ สาธารณสุขพื้นฐานของรัฐต้องอาศัยความร่วมมือ
จากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหลัก
       รัฐธรรมนูญราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 มาตร
281 กำหนดให้รัฐจะต้องให้ความเป็นอิสระแก่องค์กร
ปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยงานหลักในการจัดทำ
บริการสาธารณะ มาตรา 282 การกำกับดูแลองค์กรปก
ครองส่วนท้องถิ่นต้องทำเท่าที่จำเป็นและมีหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่ชัดเจนสอดคล้องและเหมาะสม
กับรูปแบบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยต้อง
เป็นไปเพื่อการคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนในท้อง
ถิ่นหรือ ประโยชน์ของประเทศเป็นส่วนรวม ในการกำกับ
ดูแล ให้มีการกำหนดมาตรฐานกลางเพื่อเป็นแนวทาง
ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เลือกไปปฏิบัติได้เอง
โดยคำนึงถึงความเหมาะสมและความแตกต่างในระดับ
ของการพัฒนาและประสิทธิภาพในการบริหารขององค์
กรปกครองส่วนท้องถิ่นในแต่ละรูปแบบ โดยไม่กระทบ
ต่อความสามารถในการตัดสินใจดำเนินงานตามความ
ต้องการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวมทั้งจัดให
้มีกลไกการตรวจสอบการดำเนินงานโดยประชาชน
เป็นหลัก
     พระราชบัญญัติ กำหนดแผนและขั้นตอนการกระจาย
อำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542
มาตรา 16 ให้เทศบาล เมืองพัทยา และองค์การบริหาร
ส่วนตำบลมีอำนาจและหน้าที่ในการจัดระบบการบริการ
สาธารณะเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นของ
ตนเอง(19)การสาธารณสุข การอนามัยครอบครัว และ
การรักษาพยาบาล ไว้ด้วย
     การให้บริการรักษาพยาบาล ผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วย
ฉุกเฉิน ณ จุดเกิดเหตุ ก่อนนำส่งโรงพยาบาล เป็นบริ
การขั้นพื้นฐานที่ประชาชนพึงได้ตามรัฐธรรมนูญ และ
เป็นอำนาจและหน้าที่ของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามกฎหมาย ดังนั้นการจัด
ระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินให้การรักษาพยาบาลก่อน
ถึงโรงพยาบาล จึงเป็นบริการด่านหน้าที่ต้องปฏิบัติใน
การดูแลผู้ป่วยฉุกเฉินอย่างเร่งด่วนรวมทั้ง พระราชบัญญัติการแพทย์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2551 มาตรา 33
ได้สนับสนุนการมีบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้อง
ถิ่น ตามความพร้อม ความเหมาะสม และความจำเป็น
ของประชาชนในท้องถิ่น ให้คณะกรรมการแพทย์ฉุก
เฉิน สนับสนุนและประสานกับองค์กรปกครองส่วนท้อง
ถิ่น เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์เป็นผู้ดำเนินการและบริหาร
จัดการระบบการแพทย์ฉุกเฉิน
     ด้วยเหตุผลและความจำเป็นดังกล่าว องค์การบริ
หารส่วนตำบลห้วยบง จึงได้จัดทำโครงการการบริการ
การแพทย์ฉุกเฉินและกู้ชีพกู้ภัยตำบลห้วยบง เพื่อเป็นบริการสาธารณะให้ประชาชนได้รับบริการและ
การให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ประชาชนในตำบล
และพื้นที่ใกล้เคียงที่เจ็บป่วยฉุกเฉินและประสบอุบัติ
เหตุได้รับการบริการการแพทย์ฉุกเฉินที่มีมาตรฐาน
อย่างทันท่วงที

ติดต่อ

บริการการแพทย์ฉุกเฉินและกู้ชีพกู้ภัย อบต.ห้วยบง
อ.เมือง จ.ชัยภูมิ    โทร.080-0026258 หรือประสาน
โรงพยาบาลชัยภูมิ 1669

กลับหน้าหลัก